W świecie futbolu, gdzie każda konfrontacja pisze nową historię, starcia między gigantami LaLiga zawsze wzbudzają wyjątkowe emocje. Szczególnie, gdy po jednej stronie staje utytułowana FC Barcelona, symbol hiszpańskiego i światowego futbolu, a po drugiej waleczny, lecz często niedoceniany Deportivo Alavés. Ich rywalizacja, choć rzadko określana mianem klasycznego arcyrywalstwa, zawsze dostarczała fascynujących narracji – historii o dominacji, nieoczekiwanych zwrotach akcji i sportowej determinacji. W niniejszej analizie, bazując na danych i szczegółach, przyjrzymy się gruntownie jednemu z takich spotkań, rozgrywającemu się w 22. kolejce LaLiga w lutym 2025 roku, oraz osadzimy je w szerszym kontekście historycznych pojedynków FC Barcelona z Deportivo Alaves, eksplorując mechanizmy stojące za sukcesami i wyzwaniami obu klubów. To dogłębne studium pozwoli nam zrozumieć nie tylko wynik konkretnego meczu, ale także ewolucję formy, strategie taktyczne i indywidualne błyski, które kształtują oblicze hiszpańskiej piłki.
Historia Rywalizacji: Deportivo Alaves kontra FC Barcelona – Analiza Bilansu Meczowego
Konfrontacje między Futbol Club Barcelona a Deportivo Alavés, choć na pierwszy rzut oka mogą wydawać się jednostronne, stanowią fascynujący przekrój przez hiszpańską piłkę ligową. Historyczny bilans tych spotkań nie pozostawia złudzeń co do hierarchii sił: Blaugrana, z jej imponującą listą osiągnięć, od lat utrzymuje zdecydowaną przewagę nad drużyną z Kraju Basków. Od momentu ich pierwszego oficjalnego starcia, obie ekipy mierzyły się ze sobą na murawie łącznie 49 razy. Wynik tych potyczek jasno wskazuje na dominację katalońskiego giganta, który odnotował aż 35 zwycięstw. Deportivo Alavés, mimo swojej waleczności i ambicji, zdołało pokonać Barcelonę zaledwie 7 razy, a pozostałe 7 meczów zakończyło się podziałem punktów.
Tabela strzelców również maluje obraz wyraźnej przewagi ofensywnej FC Barcelony. W dotychczasowych starciach piłkarze z Katalonii wpakowali do siatki Alavés aż 125 bramek, co daje średnią ponad 2,5 gola na mecz. W tym samym czasie, Deportivo Alavés zdołało odpowiedzieć 40 trafieniami. Ta dysproporcja w liczbie zdobytych goli nie jest jedynie statystyczną ciekawostką, lecz odzwierciedla głębokie różnice w potencjale kadrowym, budżetach i ambicjach sportowych obu klubów. Podczas gdy Barcelona na przestrzeni dekad budowała drużyny oparte na światowej klasy talentach, z ambicjami sięgającymi po mistrzostwo kraju i triumfy w Europie, Alavés, z niewielkimi przerwami na spektakularne sezony (jak choćby finał Pucharu UEFA w 2001 roku), często stawiało sobie za cel walkę o utrzymanie w LaLiga.
Warto również zwrócić uwagę na kontekst historyczny. Początki rywalizacji Deportivo Alaves FC Barcelona sięgają połowy XX wieku, a jej intensywność zmieniała się wraz z epokami. Były okresy, gdy Alavés potrafiło zaskoczyć faworyzowanego rywala, zwłaszcza na własnym stadionie Mendizorrotza, gdzie atmosfera jest zawsze niezwykle gorąca. Jednak te momenty były raczej chlubnymi wyjątkami niż regułą. W erze dominacji Barcelony pod batutą takich trenerów jak Johan Cruyff, Pep Guardiola czy później Ernesto Valverde i Xavi, Alavés często stawało przed niemal niemożliwym zadaniem powstrzymania ofensywnej machiny Katalończyków. Analiza bilansu meczowego to nie tylko suche liczby; to opowieść o nierównym, lecz zawsze intrygującym pojedynku, w którym Dawid rzadko kiedy wychodził zwycięsko z walki z Goliatem.
Dominacja Katalońskiej Potęgi: Pozycja w LaLiga i Wpływ na Bezpośrednie Starcie
Pozycja FC Barcelony i Deportivo Alavés w tabeli LaLiga to kolejny, niezwykle istotny element, który kształtuje dynamikę ich bezpośrednich starć. Na przestrzeni większości sezonów Deportivo Alaves FC Barcelona, kataloński gigant konsekwentnie okupuje czołowe lokaty, regularnie walcząc o mistrzostwo Hiszpanii i kwalifikacje do Ligi Mistrzów. Barca to klub z aspiracjami globalnymi, którego każdy sezon jest oceniany przez pryzmat zdobytych trofeów. Ta presja, w połączeniu z ogromnym potencjałem finansowym i kadrowym, pozwala na budowanie składów głębokich i zdolnych do rywalizacji na najwyższym poziomie przez cały rok.
Z drugiej strony barykady znajduje się Deportivo Alavés, klub o znacznie skromniejszych zasobach i diametralnie odmiennych celach. Dla „El Glorioso”, każdy sezon w LaLiga jest zwycięstwem samym w sobie, a utrzymanie się w elicie to priorytet absolutny. Alavés, choć notuje czasem spektakularne, heroiczne sezony, w większości przypadków balansuje na granicy strefy spadkowej, walcząc z podobnymi sobie ekipami o każdy punkt. Ta fundamentalna różnica w ambicjach i możliwościach przekłada się bezpośrednio na jakość drużyn, styl gry i psychologiczną przewagę.
Gdy dochodzi do bezpośredniego starcia, pozycja w tabeli ma ogromne znaczenie. Barcelona, grając z Alavés, często wychodzi na boisko jako zdecydowany faworyt, z mentalnością zwycięzcy i pewnością siebie wynikającą z ligowej stabilności. Zespół z Kraju Basków natomiast, pomimo że zawsze wykazuje ogromną wolę walki i determinację, często musi mierzyć się z przeświadczeniem o własnej niższości i presją, by po prostu „nie przegrać zbyt wysoko”. Różnica potencjału przekłada się na styl gry: Barcelona narzuca swój rytm, dąży do dominacji w posiadaniu piłki i stwarzania licznych okazji bramkowych, podczas gdy Alavés często opiera swoją taktykę na solidnej defensywie, szybkich kontratakach i liczeniu na pojedyncze błędy rywala lub zrywy indywidualne.
Dominacja Barcelony w kontekście ligowym nie jest wyłącznie kwestią talentu, ale również stabilności zarządzania, akademii La Masia, która regularnie dostarcza utalentowanych graczy, oraz rozpoznawalności marki, która przyciąga najlepszych zawodników z całego świata. Te czynniki sprawiają, że nawet w okresach przejściowych, Barcelona rzadko wypada z czołówki, podczas gdy Alavés co kilka lat musi mierzyć się z widmem spadku do niższej ligi, co naturalnie wpływa na ciągłość budowania składu i strategii długoterminowej.
Retrospekcja Starć: Ostatnie Wyniki i Kluczowe Statystyki Przed Spotkaniem
Analizując historię bezpośrednich spotkań Deportivo Alaves FC Barcelona, szczególnie w kontekście ostatnich lat, obraz dominacji Katalończyków staje się jeszcze wyraźniejszy. Przed omawianym meczem 22. kolejki LaLiga z 2 lutego 2025 roku, Barcelona mogła poszczycić się serią trzech kolejnych zwycięstw nad Deportivo Alavés, co tylko umacniało jej pozycję jako niekwestionowanego faworyta. Te wcześniejsze triumfy – wyniki 1:0, 3:0 oraz 3:1 – nie były jedynie suchymi liczbami, ale świadectwem konsekwentnie wysokiej formy i skuteczności Blaugrany w konfrontacji z „El Glorioso”.
Pierwsze z wymienionych spotkań, zakończone skromnym, lecz cennym zwycięstwem 1:0, często charakteryzowało się zaciętą walką i koniecznością przełamania silnej defensywy Alavés. Mimo że wynik nie imponował ofensywną siłą, świadczył o zdolności Barcelony do wygrywania nawet w trudnych warunkach, kiedy trzeba było wykazać się cierpliwością i precyzją. Mecze zakończone rezultatami 3:0 i 3:1 to z kolei potwierdzenie, że gdy tylko defensywa Alavés pozwoliła na więcej swobody, ofensywa Barcelony potrafiła to bezwzględnie wykorzystać, prezentując kombinacyjną grę i indywidualne błyski swoich gwiazd.
Kolejnym intrygującym aspektem, który towarzyszył tym spotkaniom, była liczba widzów. Mecz z 2 lutego 2025 roku, podobnie jak wcześniejsze konfrontacje, przyciągnął na trybuny znaczną liczbę fanów. Wspomniane 42 900 kibiców na stadionie Barcelony, a także liczby rzędu 19 470 na innych spotkaniach (prawdopodobnie na Mendizorrotza, stadionie Alavés, lub na wcześniejszych meczach Barcelony, gdy trybuny nie były tak wypełnione, lub nawet na Estadi Olímpic Lluís Companys w okresie remontu Camp Nou, gdzie pojemność była dostosowywana do zapotrzebowania), podkreślają nieustanne zainteresowanie, jakie budzą rozgrywki LaLiga i konkretnie mecze Barcelony. Wysoka frekwencja na stadionie gospodarzy świadczy o prestiżu spotkania i oczekiwaniach kibiców wobec swojej drużyny.
Statystyki dotyczące posiadania piłki oraz liczby oddanych strzałów w tych wcześniejszych meczach konsekwentnie wskazywały na dominację Barcelony. Katalończycy, wierni swojej filozofii, zawsze dążyli do kontrolowania tempa gry poprzez długie fragmenty z piłką i cierpliwe konstruowanie akcji. Ta kontrola często skutkowała znaczącą przewagą w liczbie stworzonych okazji bramkowych. Z kolei Alavés, świadome swojej roli, skupiało się na zwartej obronie i próbie wykorzystania nielicznych szans na kontratak. Te elementy – dominacja w posiadaniu, liczba strzałów i skuteczność w ofensywie – były kluczowe dla końcowych rezultatów i zapowiadały, czego można było oczekiwać od nadchodzącej, 22. kolejki LaLiga.
Epizod 22. Kolejki LaLiga: Precyzyjna Analiza Meczowa (2 lutego 2025)
Mecz 22. kolejki LaLiga, który odbył się w niedzielę, 2 lutego 2025 roku, stanowił kolejny rozdział w historii rywalizacji Deportivo Alaves FC Barcelona. Tym razem arena zmagań przenieśliśmy się na tymczasowy dom Blaugrany – Estadi Olímpic Lluís Companys w Barcelonie. To historyczne miejsce, na którym zazwyczaj rozgrywane były ważne wydarzenia sportowe, a w czasie remontu Camp Nou stało się areną ligowych emocji, gościło blisko 43 tysiące fanów. Dokładnie 42 900 widzów zgromadziło się na trybunach, tworząc elektryzującą atmosferę, która zawsze towarzyszy występom katalońskiej dumy.
Spotkanie to, choć ostatecznie zakończyło się zwycięstwem gospodarzy wynikiem 1:0, było dalekie od jednostronnego widowiska. Wynik ten, choć skromny, doskonale odzwierciedlał charakter meczu – zaciętego, taktycznego i pełnego momentów, w których losy spotkania mogły przechylić się na którąkolwiek ze stron. Barcelona, zgodnie z oczekiwaniami, starała się narzucić swój styl gry, oparty na wysokim posiadaniu piłki i cierpliwym rozmontowywaniu defensywy rywala. Alavés natomiast, pod wodzą swojego trenera, zaprezentowało niezwykle zdyscyplinowaną i solidną formację obronną, skutecznie neutralizującą ataki Barcelony i szukającą swoich szans w szybkich przejściach do ofensywy.
Dla FC Barcelony każdy punkt w walce o ligowe trofea jest na wagę złota, a zwycięstwo nad Alavés było kluczowe dla utrzymania tempa w czołówce tabeli LaLiga. Mecz ten, mimo dominacji w posiadaniu piłki, wymagał od podopiecznych Xaviego (lub ówczesnego szkoleniowca) ogromnej koncentracji i determinacji. Jednobramkowe zwycięstwo, choć nie zawsze zadowala kibiców spragnionych spektakularnych strzelanin, w kontekście ligowej rywalizacji jest równie cenne. To zwycięstwo „na sucho”, bez straty gola, dodatkowo podkreśliło poprawę w defensywie Barcelony, która w ostatnich miesiącach była często obiektem krytyki.
Dla Deportivo Alavés, pomimo porażki, mecz ten był kolejnym dowodem na to, że potrafią stawiać opór nawet największym potentatom ligi. Solidna postawa w obronie, skuteczność bramkarza Jesusa Owono i kilka groźnych kontrataków pokazały, że „El Glorioso” nie zamierzało oddać punktów bez walki. Frekwencja na stadionie, choć niższa niż na Camp Nou, była imponująca i świadczyła o rosnącym prestiżu LaLiga oraz znaczeniu każdego pojedynku w hiszpańskiej elicie. Ostateczny rezultat miał znaczący wpływ na pozycję obu zespołów w ligowej hierarchii, potwierdzając aspiracje Barcelony i dążenie Alavés do utrzymania stabilnej pozycji w lidze.
Kulminacyjne Momenty Spotkania: Od Gola Lewandowskiego po Bohaterstwo Owono
Mecz pomiędzy FC Barceloną a Deportivo Alavés, choć rozstrzygnięty minimalnym wynikiem 1:0, obfitował w szereg kluczowych momentów, które zaważyły o końcowym rezultacie i dostarczyły kibicom niezapomnianych emocji. Każda z tych sytuacji miała swoje unikalne znaczenie, podkreślając zarówno geniusz ofensywny Barcelony, jak i heroiczną postawę defensywną Alavés.
Gol Roberta Lewandowskiego: Precyzja i Instynkt Strzelca
Decydujący moment nadszedł w 61. minucie spotkania, kiedy to Robert Lewandowski, polski snajper i jeden z filarów ofensywy Barcelony, otworzył wynik meczu. Akcja bramkowa była kwintesencją współpracy i indywidualnych umiejętności. Rozpoczęła się od inteligentnego rozegrania piłki przez Pedriego, który dostrzegł wolną przestrzeń i celnie podał do aktywnego Lamine’a Yamala. Młody talent Barcelony, po efektownym dryblingu, dostarczył precyzyjne dośrodkowanie w pole karne. Tam, w odpowiednim miejscu i czasie, znalazł się Lewandowski. Jego uderzenie głową było podręcznikowe – mocne, skierowane w róg bramki, pozostawiające Jesusowi Owono, bramkarzowi Alavés, niewiele do zrobienia. To trafienie było nie tylko objawem jego strzeleckiego instynktu, ale także potwierdzeniem jego nieocenionej wartości dla drużyny, zwłaszcza w meczach, gdzie trzeba przełamać mur defensywy. Gol „Lewego” dodał Barcelonie tak potrzebnego luzu i pewności siebie, choć do końca spotkania musieli walczyć o utrzymanie korzystnego wyniku.
Interwencje Jesusa Owono: Mur w Bramce Basków
Choć bohaterem meczu, z perspektywy Barcelony, był Lewandowski, to prawdziwym bohaterem strony przeciwnej okazał się bramkarz Deportivo Alavés, Jesus Owono. Reprezentant Gwinei Równikowej rozegrał spotkanie życia, wielokrotnie ratując swoją drużynę przed utratą gola. Już w pierwszej połowie, gdy Barcelona próbowała zdominować grę i stworzyć sobie przewagę, Owono wykazał się serią spektakularnych interwencji. Bronił strzały z bliskiej odległości, parował trudne uderzenia zza pola karnego i wykazywał się doskonałym refleksem, udowadniając, że jest jednym z najjaśniejszych punktów swojej drużyny. Jego kluczowe obrony pozwoliły Alavés utrzymać bezbramkowy remis aż do decydującej 61. minuty. Bez jego fenomenalnej postawy, wynik meczu mógłby być znacznie bardziej niekorzystny dla gości, co tylko podkreśla jego znaczenie w tym starciu i pozwala zaliczyć ten występ do jednych z najlepszych w jego karierze.
Rajd Lamine’a Yamala: Błysk Młodego Talentu
W pierwszej połowie, kiedy Barcelona miała trudności z przełamaniem zwartej defensywy Alavés, nieliczne, lecz niezwykle groźne zrywy ofensywne należały do Lamine’a Yamala. Młody wirtuoz, który od początku swojej kariery budzi skojarzenia z legendarnym Leo Messim, zaprezentował próbkę swoich nieprzeciętnych umiejętności. Jego dynamiczne rajdy z piłką przy nodze, połączone z niezwykłą swobodą i precyzją, siały popłoch w szeregach obronnych Alavés. Yamal, mimo swojego młodego wieku, nie bał się wziąć ciężaru gry na swoje barki, szukając nieszablonowych rozwiązań. To właśnie jeden z jego rajdów, zakończony precyzyjnym podaniem, stworzył idealną sytuację dla Roberta Lewandowskiego, co bezpośrednio przełożyło się na zdobycie zwycięskiej bramki. Jego obecność na boisku dodawała Barcelonie elementu nieprzewidywalności, otwierając nowe możliwości dla pozostałych zawodników i udowadniając, że ma potencjał, by stać się jedną z czołowych postaci światowego futbolu.
Te trzy momenty – decydujący gol Lewandowskiego, heroiczne interwencje Owono i inspirujące rajdy Yamala – to esencja omawianego meczu. Pokazały one, jak indywidualne umiejętności i determinacja mogą wpłynąć na przebieg i wynik spotkania, nawet w taktycznie zaciętej potyczce.
Dogłębna Analiza Statystyk: Posiadanie Piłki, Strzały i Taktyczne Aspekty
Statystyki meczowe często ujawniają ukryte narracje o taktyce, dominacji i skuteczności, a starcie Deportivo Alaves FC Barcelona z 2 lutego 2025 roku jest tego doskonałym przykładem. Analiza kluczowych wskaźników, takich jak posiadanie piłki i liczba strzałów, pozwala na głębsze zrozumienie strategii obu drużyn oraz tego, dlaczego wynik 1:0 w pełni oddawał dynamikę tego pojedynku.
Dominacja w Posiadaniu Piłki: Barcelona Dyktuje Tempo
FC Barcelona, wierna swojej ikonicznej filozofii gry opartej na kontroli i wymienności pozycji, zdominowała posiadanie piłki, utrzymując ją przez imponujące 60% czasu gry. Taka przewaga w posiadaniu nie jest jedynie statystyczną ciekawostką, lecz fundamentalnym elementem strategii, który pozwala drużynie:
- Kontrolować tempo gry: Barcelona mogła dyktować, kiedy przyspieszyć akcje, a kiedy uspokoić grę, wyczerpując rywali.
- Minimalizować zagrożenie: Dłuższe posiadanie piłki oznacza, że przeciwnik ma mniej czasu na atakowanie, co redukuje liczbę zagrożeń pod własną bramką.
- Tworzyć liczne okazje: Cierpliwe budowanie akcji i przesuwanie obrony rywala pozwala na znajdowanie luk i stwarzanie dogodnych sytuacji bramkowych.
Dla Deportivo Alavés, utrzymujące piłkę przez zaledwie 40% meczu, oznaczało to konieczność przyjęcia roli zespołu broniącego, czekającego na błędy rywala i polegającego na szybkich kontratakach. Była to świadoma taktyka, mająca na celu zneutralizowanie ofensywnej siły Barcelony i uniemożliwienie jej swobodnego rozgrywania piłki w niebezpiecznych strefach.
Strzały na Bramkę: Jaskrawy Kontrast Skuteczności
Różnica w posiadaniu piłki naturalnie przełożyła się na liczbę oddanych strzałów, ale ich jakość i celność również miały kluczowe znaczenie.
- FC Barcelona: oddała aż 15 strzałów, z czego 5 było celnych. To świadczy o ofensywnym nastawieniu i dążeniu do finalizacji akcji. Celność na poziomie 33% oznacza, że większość prób, choć nie zagroziła bezpośrednio bramkarzowi, była wynikiem aktywniejszej gry w ofensywie.
- Deportivo Alavés: wykonało 8 prób strzeleckich, z czego tylko 2 trafiły w bramkę. Ta statystyka pokazuje, jak trudne było dla Alavés przebicie się przez obronę Barcelony i stworzenie czystych sytuacji. Dwa celne strzały (25% celności) to niewiele, by myśleć o zwycięstwie nad takim rywalem, co potwierdza ich taktykę defensywną i poleganie na sporadycznych zrywach.
Analizując te dane, można wnioskować, że Barcelona, mimo że nie była niezwykle skuteczna w finalizacji, wykreowała znacznie więcej potencjalnych okazji. Alavés natomiast, choć dzielnie się broniło, miało ogromne problemy z zagraniceniem ofensywnym, co w dłuższej perspektywie nie mogło przynieść korzystnego rezultatu przeciwko tak utalentowanemu przeciwnikowi. Te statystyki są esencją meczu, ukazując, że Barcelona zasłużenie zdobyła trzy punkty, kontrolując przebieg gry i stwarzając więcej zagrożenia, nawet jeśli ostateczny wynik był minimalny.
Dyscyplina i Forma: Żółte Kartki, Faule oraz Kondycja Zespołów Przed Meczem
Poza stricte ofensywnymi i defensywnymi statystykami, kluczową rolę w każdym spotkaniu piłkarskim, zwłaszcza w taktycznych pojedynkach jak Deportivo Alaves FC Barcelona, odgrywają aspekty dyscyplinarne oraz ogólna forma drużyn. Choć szczegółowe dane dotyczące żółtych kartek i fauli z meczu 2 lutego 2025 roku nie zostały w pełni ujawnione, ich obecność na boisku jest zawsze nieodłącznym elementem sportowej rywalizacji i ma znaczący wpływ na przebieg gry.
Wpływ Żółtych Kartek i Fauli na Dynamikę Meczu
Mecze pomiędzy drużynami o różnym potencjale, takimi jak Barcelona i Alavés, często charakteryzują się większą liczbą przewinień ze strony słabszej ekipy, która musi uciekać się do ostrzejszej gry, by powstrzymać technicznie lepszych rywali.
- Żółte kartki: Zmuszają piłkarzy do większej ostrożności. Otrzymanie żółtej kartki często oznacza, że zawodnik musi grać mniej agresywnie, co może ograniczać jego skuteczność w odbiorze piłki i wchodzeniu w pojedynki. W przypadku obrońców Alavés, kartki mogły wpłynąć na zmniejszenie intensywności pressingu lub opóźnienie interwencji, dając Barcelonie więcej swobody.
- Faule: Prowadzą do rzutów wolnych dla rywali, zwiększając możliwość tworzenia groźnych sytuacji pod bramką przeciwnika. Barcelona, z jej doskonałymi wykonawcami stałych fragmentów gry i wysokimi zawodnikami, z pewnością starałaby się wykorzystać każdą okazję do stworzenia zagrożenia. Dla Alavés, faule były często ceną za próbę powstrzymania dynamicznych ataków Barcelony, ale zbyt duża ich liczba mogła prowadzić do niepotrzebnego narażania własnej bramki.
Te elementy są kluczowe przy analizowaniu strategii drużyn. Alavés, stawiając na fizyczność i intensywność, mogło świadomie dopuszczać się większej liczby fauli w bezpiecznych strefach boiska, by rozbijać akcje Barcelony i uniemożliwić jej płynne rozgrywanie piłki. Z kolei Barcelona, skupiona na technice i precyzji, starała się unikać niepotrzebnych przewinień, które mogłyby zakłócić jej rytm gry.
Forma Zespołów i Absencje Kadrowe
Forma, w jakiej oba zespoły przystąpiły do meczu 2 lutego 2025 roku, również miała fundamentalne znaczenie. FC Barcelona znajdowała się w znakomitej dyspozycji, co potwierdzała seria czterech kolejnych zwycięstw przed tym starciem. Ta dominująca pozycja, wynikająca z dobrej kondycji fizycznej, zgrania taktycznego i wysokiego morale, dawała im wyraźną przewagę psychologiczną. Każde zwycięstwo buduje pewność siebie, a seria triumfów sprawia, że drużyna czuje się niemal niepokonana. Ta stabilność w wynikach sugerowała również, że Barcelona miała solidny, kompletny skład, bez znaczących absencji kluczowych graczy.
Deportivo Alavés natomiast zmagało się z niestabilnymi rezultatami, co mogło wynikać z szeregu czynników, w tym potencjalnych problemów kadrowych. Chociaż brak szczegółowych informacji o nieobecnych zawodnikach utrudnia precyzyjną ocenę, należy pamiętać, że absencje kluczowych graczy – czy to z powodu kontuzji, czy zawieszeń – mogą drastycznie osłabić zespół, zwłaszcza taki o mniejszej głębi składu jak Alavés. Strata podstawowego obrońcy